Sen explicación...

Para min non ten explicación o que está a suceder esta semana coas manifestacións deste sábado e as actitudes da clase política deste país. Non somos partidarios de meter a todos os políticos nun mesmo saco e chegar a afirmacións de que todos son iguais... Pero os políticos deben ser conscientes de que o que din e o que fan ten unha grande repercusión na vida do noso país e que os erros cometidos esta semana por todas as partes foron graves. Dende grabar clandestinamente ao Presidente do Goberno nunha reunión cos presidentes das comunidades autónomas nuns actos confidenciais, pasando por iso de agora vou, agora non vou, se ti pos isto eu no vou, se pos aquilo entón vou, pero se eu non vou non vai ninguén ata considerar o atentado do día 30 un accidente. Terían que analizar a súa actuación á luz dunha seria autocrítica e non dar pé a que terroristas e ultradereitistas estean a fretarse as mans porque se atopan con terreo abonado para o seu extremismo radical.
Dous traballadores perderon a súa vida o 30 de decembro nun atentado da banda terrorista ETA. Son dúas víctimas. O PP e a AVT non participarán na manifestación de Madrid en solidariedade coas familias destas dúas víctimas e as demais, convocada por organizacións de ecuatorianos e sindicatos de traballadores. A AVT, defensora das víctimas, non vai porque di que é un acto partidista, desprezando por completo a estas dúas víctimas. ¡Como se esta organización non convocase e acudise a manifestacións totalmente partidistas, cun lema en contra do goberno, incluso case botándolle á culpa ao mesmo do terrorismo!¿Como pode afirmar o presidente da AVT que o Presidente do Goberno de España pensa coma un terrorista? O PP non acude en primeiro lugar porque non aparece a palabra liberdade no lema. Unha vez engadida tal palabra no mesmo, non vai porque non está claro o obxectivo da mesma e aínda por riba esixe que se suspenda. O PP sempre quixo sacar rédito electoral deste tema e agora está a afogar ao goberno, quere seguir apertando no pescozo. A extrema dereita gaña cada vez máis terreo no partido da oposición, a parte de estar moi unida á AVT.
¿É que estas dúas víctimas son diferentes das outras?¿Será porque son de distinta nacionalidade?¿Serán diferentes porque os ecuatorianos non votan nas eleccións?
Non ten moita explicación...

Apelidos dos políticos en Galego

A min paréceme moi ben que os políticos dean exemplo galeguizando os seus apelidos, sempre e cando non se obrigue a ninguén. Xa era hora que alguén propuxese algo intelixente. Vindo a proposta de quen vén, imaxinamos aos políticos do BNG facendo tal operación. Non o sei a ciencia certa pero coido que o vicepresidente, home que está en todo, debería apelidarse Quintá, Anxo Quintá... De ser así, tería que cambiar todas esas cuñas publicitarias da súa consellería nas que o seu nome aparece a cotío, co consabido gasto. Cando eles empecen, outros seguirán a corrente e o camiño ata a plena normalización do Galego irá por bo trazado. Agora os filólogos teñen que abrir consultorías para proporcionar traduccións auténticas. Para o próximo ano, coas peponas galegofalantes, o éxito estará asegurado.

Escomeza un novo ano...

Xa estamos no 2007. Ao primeiro día de 2007 case non lle queda máis dunha hora. ¡Como pasa o tempo!
Rematou 2006 dun xeito pouco alentador. Un ano que comezou como case todos os anos, que tivo momentos bos, tamén malos (en Galicia, ano de incendios devastadores nunca vistos e inundacións froito do tempo, os propios incendios e a pésima planificación urbanística) e que remata cun atentado terrorista de ETA que leva por diante as esperanzas de paz que moitos, non todos, tiñamos depositadas ata ese intre e co asasinato (pena de morte) de Sadam Hussein, outro atentado contra un dereito humano básico como é o dereito á vida. O verdadeiro verdugo non eran as persoas con carapuchas que o rodeaban, realmente estaba agochado tras as autoridades iraquís oficiais e todos sabemos o seu nome...
Desexamos un aninovo 2007 cheo de saúde, paz e progreso sostible para todos e todas.

Chapa en vez de formigón...

Na vía rápida do Salnés, parece ser que os constructores de tal obra trocaron nas canalizacións de auga e regatos o formigón armado (que viña especificado no proxecto inicial) por chapa. Podería ser que os motivos fosen apurar a obra (segundo a Xunta daquel tempo foi rematada nun tempo récord) ou economizar o presuposto (estamos ante unha posible irregularidade). Agora, o paso do tempo e a enorme cantidade de auga das escorrentías acabaron por afundir varios tramos desa importante vía coas conseguintes molestias para usuarios, veciños, empresas e traballadores.
¡Hai que ver! Na obra pública tamén hai "timos". Os responsables da Administración, xestores e técnicos, deben ter a ética suficiente como para comprobar que esas modificacións dos proxectos iniciais son lícitas, aconsellables e realmente necesarias. Posiblemente, calquera destes "persoeiros", nunha obra propia, son moi celosos co cumprimento exacto do proxecto de obra (se no tellado da miña casa está presupostado pizarra que non ma poñan de tella). Esa ética "privada" debería ser respectada e defendida escrupulosamente cando se trata dunha obra pública, con diñeiro de todos, que é para o ben común da colectividade.
Pensamos que a actual Administración debe investigar o que sucedeu e tomar medidas contra eses "chourizos" do público difrazados de técnicos, funcionarios e políticos.

Aos veciños da rúa Cabeza de Manzaneda, Ourense...

Estimados veciños:
Ante os prexuizos, información e cultura. Ante a marxinación, solidariedade. Teñen unha oportunidade única de dar unha lección de humanidade e tolerancia a toda a cidadanía ourensá. O camiño que están a escoller é propio dunha sociedade egoísta, marxinadora das persoas que sofren, clasista e puritana.
Fagan o favor de rectificar, que é de sabios. Non se opoñan a que o Comité Anti-Sida abra un local na súa rúa...

A golpe de vídeos...

Últimamente parece que a política española está contaxiada do efecto Youtube. A oposición presenta un vídeo (por certo, con bastantes falsedades e mostrando o seu xogo sucio) e o partido do goberno presenta outro (bastante respectuoso coa verdade). É o influxo das novas tecnoloxías na política. Moitas veces, bótase en falta que os medios de comunicación fagan moito máis uso da hemeroteca para amosar o que os políticos fixeron, dixeron ou prometeron para que a responsabilidade política e a honestidade sexa un valor en alza que mellore a imaxe pública dos dirixentes dos partidos. Por iso, este último vídeo dos socialistas ten ese acerto.
Agora a AVT anuncia outro vídeo. Xa nos podemos pór a tremer porque esa organización está manipulada polo PP con engadidos de ultras, nostálxicos franquistas e fachas que pouco ben lle están a facer ás victimas do terrorismo. As victimas do terrorismo merecen todo o noso apoio e respecto, precisan axuda psicolóxica e económica, e non teñen necesidade ningunha de aparecer enfangados e manipulados nunha loita política sen escrúpulos por parte dun bando.
Todos queremos a paz. Se hai unha soa oprtunidade de conseguila, paga a pena intentalo.

A edición galega de El País

Mañá, día 22 de novembro, verá a luz por primeira vez, a edición galega de El País. Xa era hora de que un medio de comunicación tan importante levase adiante o proxecto dunha versión galega do xornal, con noticias do noso país. Isto suporá que Galicia estará neste aspecto, por fin, ao mesmo nivel que outras nacionalidades do Estado como Cataluña ou País Vasco. Por outra banda, esperamos que isto sirva de aliciente aos xornais galegos para mellorar o rigor e o compromiso cunha terra que cada vez avanza na súa modernización, pero á que lle queda aínda un longo camiño.
Saudamos pois con esperanza e ilusión esta edición galega de El Pais.

O cambio climático e o porco...

¡Menudo mes de novembro! Boa temperatura, non vai frío, aínda non caeu a primeira xeada... Pode ser un síntoma do próximo cambio climático. Isto está a afectar aos costumes dos pobos. Ata hai pouco dicíase: "A cada porquiño chégalle o seu San Martiño" referíndose a que por esta data, debido ás baixas temperaturas que xa había e a que era común que lucise o sol (o veranciño de San Martiño) facíase a mata do porco. Agora con isto do quecemento da atmosfera e tamén, por que non, a que se conta con máis días festivos para realizar as tarefas propias, poderiamos dicir: "Pola Constitución, ao porco chégalle a defunción". É que xa non é coma antes...

Ante a liberación de visóns das granxas...

Podemos estar en contra da cría en cautividade de especies co único obxectivo de proporcionar a súa pel para a confección de abrigos e demais roupa. E coido que a forma de frear esta actividade económica tan perxudicial para estes animaliños sería unirse todos os consumidores e non mercar productos dese xénero. No meu contorno, non entra ningunha prenda desas características.
O que non é de recibo é asaltar as granxas e liberar aos visóns. A esta acción non se lle poder pór o calificativo de "ecolóxica" porque non se pode soltar nun medio hostil a una especie que non é propia dese medio. Primeiro, porque as criaturas morren rapidamente ao non estar adaptados a esas condicións. Segundo, porque se algún animal sobrevive causará tal desequilibrio que se convertirá nun factor negativo.
Estas accións sobre as granxas son obra de persoas integristas, de persoas fanáticas dunha idea a quen o seu intelecto non lle aporta solucións razoables que vaian a favor dos seres a quen supostamente cren defender con esas soltas antiecolóxicas.

A contralexislación... ¿dará votos?

Acabámonos de enterar que a presidenta da Comunidade de Madrid e o seu goberno autonómico pasa completamente do Decreto do Goberno Central coñecido como Lei Antitabaco. Nun exercicio similar ao que fan unhas cadeas de televisión cando contraprograman, acaba de lexislar que é posible fumar en vodas, actos oficiais e en comedores maiores de 100 metros cadrados.
Isto constitúe a oficialización dun atentado contra a saúde pública.
Coido que parte da culpa tena o goberno, que fixo unha lei timorata. Debería prohibir fumar en TODOS os establecementos públicos pechados. Un fumador non ten dereito a convertir a alguén que estea nun local público pechado nun fumador pasivo. Na rúa, ao aire libre, que faga o que desexe.
O tabaco é causa directa de bastantes mortes e indirecta de moitas enfermidades. Os gobernantes teñen a obriga de garantir a saúde pública dos seus cidadáns. Faltar a esta máxima constitúe un atentado contra os seus dereitos individuais. De todos os xeitos, seguro que moitos madrileños, fumadores e persoas que se benefician económicamente desta medida, estarán dándolle as grazas a Esperanza Aguirre pola súa ocorrencia. Pero xa sabemos que é o home: un ser ao que lle soe faltar o máis común dos sentidos, que sería o sentido común. Claro que Esperanza Aguirre xa terá pensado como afrontar as consecuencias da súa medida: os enfermos polo tabaco poderán paliar as súas enfermidades e pasar os seus últimos días nunha clínica pública de xestión privada ou tranquilamente, nunha clínica privada, xestionada por unha empresa da súa órbita...
¿Dará moitos votos?

Parece mentira, pero a economía manda...

Durante anos vimos escoitando por ecoloxistas, científicos, institucións comprometidas coa defensa do noso planeta, que o efecto invernadoiro está a causar estragos no equilibrio da natureza e que vai influir na vida cotiá das persoas nun futuro non moi lonxano. Ata no Cumio de Kioto conseguiuse un acordo para disminuir as emisións dos gases por parte dos países que o subscribiron.
A percepción que tiñamos era que todo eran boas palabras, pero sen actuacións comprometidas realmente eficaces.
Agora, Toni Blair declara que o quecemento da Terra vai causar unha gravísima crise na economía mundial. ¡Atención! ¡Temos un problema! ¡Agora si! Cando o peto dos poderosos está ameazado, entón hai unha razón convincente para recoñecer a existencia dun problema e a necesidade de resolvelo. ¡A economía manda!
A ver que fai agora o país máis rico, o país máis contaminante do mundo e o país que se negou desde un principio a reducir as emisións de gases de efecto invernadoiro. O noso país, España, tamén ten que cumprir o que firmou en Kioto. Para iso temos que aportar todos o noso gran de area.

Ten razón a ministra Cristina Narbona...

A ministra Cristina Narbona acaba de declarar que queda moito por saber sobre a praga de incendios deste verán na nosa terra.
É ben certo. Aínda que foron investigados, detidos e postos a disposición xudicial un elevado número de incendiarios (comparado con anos precedentes) non é menos certo que este número é pírrico comparado co de incendios detectados no mes de agosto. Polo tanto, non se pode concluir que no haxa unha trama organizada posto que non pillaron a un número significativo de incendiarios. A mostra non é significativa para poder realizar unha xeralización cun erro estatístico axeitado. Seguro que quedan moitos nas súas casas preparándose para a nova campaña ou para cando a presión policial diminúa.
O labor investigador e a presión policial e social ten que continuar.

¿Para que serven os Consellos Escolares?

Cando chega a época das eleccións aos Consellos Escolares dos centros educativos, é frecuente escoitar aos políticos que dirixen a Administración Educativa "panexíricos" sobre a importancia da participación de todos os sectores nesas eleccións xa que o Consello Escolar é o órgano colexiado de goberno que controla democraticamente o discorrer do centro.
A realidade é ben diferente porque, moitas veces, é posible e frecuente chegar á conclusión de que os Consellos Escolares realmente non valen para nada. Sobre todo, cando a propia Administración Educativa revoca e rexeita acordos que non van en contra de ningunha lexislación, tomados democraticamente, en aras de criterios economicistas. Pensen neste exemplo real:
Un centro, que escolariza a alumnado de Infantil, Primaria e ESO, é dicir, alumnos desde 3 anos a 16 anos, ten un horario que o Consello Escolar considera que está a dificultar o rendemento académico dos alumnos porque a hora de entrada é as 10:30 h. e a hora de saída é ás 17:30 h, con dúas longas horas na hora de comer, que desperdicia as primeiras horas da mañá (alumnos de 4º da ESO entrando ás 10:30 h semella unha aberración), cando está demostrado que o rendemento é maior, acorda por unanimidade solicitar un cambio neste horario de xeito que se adiante a entrada e se reduza o recreo de comedor. Xa me dirán se non é razonable e pedagóxicamente fundamentada dita solicitude.
A contestación da Administración Educativa é que, co gallo de non gastar máis en transporte escolar, e previa consulta coa empresa de transportes (atención, fíxense ben quen condiciona a calidade dun centro rural, dito doutro xeito, fíxense ben quen manda) é imposible atender a petición formulada polo Consello Escolar.
De aquí dedúcese que o Consello Escolar non ten capacidade de decisión ningunha, polo tanto, non serve realmente para os fins que a lexislación lle asigna nas súas competencias.
Tamén se deduce, evidentemente, que as empresas de transporte condicionan máis do debido a vida dos centros educativos. E isto é así porque está claro que racionalizar o gasto é un obxectivo de calquera administración. Se un goberno di por activa e por pasiva que a Educación está dentro das súas prioridades, haberá que atender aquelas peticións que redunden nunha mellora da calidade educativa dos centros e, un horario "digno" para os alumnos é unha aspiración lóxica a atender. Igual non é tan importante subvencionar unidades en colexios concertados cando ao seu carón hai centros públicos valeiros. Ese diñeiro podería ser dirixido a outras partidas máis beneficiosas para todos. Se por outra banda, dícese que o goberno quere recuperar o rural, destinen presuposto para que a calidade dos centros rurais sexa a necesaria, así se porán condicións axeitadas para que se fixe poboación.
Para rematar. Gustaríanos que a política educativa dunha consellería fora desenvolvida por políticos, cos seus criterios, entre os cales non deberían estar ausentes razóns pedagóxicas, e non condicionada por determinados grupos de presión que só buscan o seu interese.

A calidade dos ferrocarrís en Galicia

Renfe ten por costume marxinar a Galicia en canto ao servicio ferroviario que dá aos galegos e ás galegas. Desde sempre, Galicia tivo do peor material rodante de toda a rede española, un material moi antigo, xa moi desgastado co paso do tempo, que ven aquí, ao noroeste de España, a rematar os seus días de uso. Un material que hoxe por hoxe non responde a un servicio digno en pleno século XXI.
Entre A Coruña e Vigo si que hai un servizo bastante acorde coas necesidades e cunha calidade bastante boa. Claro, é a liña máis rendable de Galicia. Para as demais, segundo a compañía bastante deficitarias, está reservada ese material propio case dun museo do ferrocarril. Pensamos que todos pagamos impostos e deberiamos ter a mesma calidade dos servizos que se nos ofrecen, pero, dadas as circunstancias e as políticas que a empresa desenvolve, semella bastante utópico pedir que nos traten en igualdade de condicións respecto ás demais autonomías. É coma unha pescada que se morde a cola: como a calidade do servizo deixa moito que desexar, os usuarios son cada vez menos, entón non é rendable, polo tanto a compañía non invirte en modernización e o servizo non cubre as necesidades dos seus posibles clientes, e volta a empezar...
Coido que dá igual quen goberne: sempre estaremos á cola. Tan pronto como a empresa merque novas unidades, a Galicia enviará as substituidas por estas novas, e así per secula seculorum. Amén.
¿Que podemos facer?

Una página sobre os incendios en Galicia moi interesante

Acabo de atopar unha páxina en castelán moi interesante, que tenta facer un estudo bastante completo das causas dos incendios en Galicia. Paga a pena entrar e ler.
Páxina de incendios forestais

Algo arrecende en Galicia

Onte lin en La Voz de Galicia dúas páxinas sobre algunhas fallas de coordinación que houbo na Semana Negra do Monte Galego que me deixaron coa boca aberta. ¿Pero pode ser máis importante seguir as directrices dos dirixentes dun partido político que apagar o lume?¿Pero é posible non brindar axuda con medios materiais vendo como se está a consumir o monte da nosa terra?¿Pero é posible ter a conciencia tranquila?
Algo arrecende en Galicia, e non só é o cheiro a chamusco. Hai políticos aos que, e perdoen a expresión, "hai que darlles de comer a parte..." Estes días deberían de ser de auténtica autocrítica por parte de todos e todas, se non, xamais conseguiremos atopar as verdadeiras causas dos incendios e a maneira mellor de conseguir acabar con esta horrible lacra.

Educación Ambiental, tamén na TVG

Ante a desesperación, a impotencia e a carraxe producida pola praga incesante de incendios forestais, consideramos que os medios de comunicación públicos galegos, entre eles a TVG, deberían afrontar seriamente o compromiso de informar e formar ambientalmente ás galegas e aos galegos.
Antes había un programa, Senda Verde, que cubría en certo modo este ámbito, pero desapareceu da programación. Máis ben, o director, Enrique Banet, foi despedido, inxustamente, represaliado por participar naquel famoso "Hai que botalos". O oco deixado por este grandísimo profesional aínda non foi cuberto polo actual equipo directivo e bótase en falla un verdadeiro programa de educación ambiental na TVG. Sería a maneira correcta de actuar pensando no que ten que suceder necesariamente nesta terra cando pase o lume.

Máis...

Ourense, ás 22:24h.

Seguimos...

Ourense, 21:30. Unhas casas de Eiroás perigan seriamente.

Seguimos sen tregua

Ourense, 20:55
En cinco minutos, parece que prendeu polo aire no monte da esquerda.

Ourense, 20:45.


¡Incendiarios, fóra de GALICIA!¡Se nacestes nesta terra, non sodes merecerentes de ser chamados GALEGOS!