Na Alameda, contra unha sentenza xudicial

A "intachable" traxectoria anterior dunha persoa que comete un delito de estafa dunha pobre velliña enferma é un xustificante para pedir a absolución do delicuente? Este argumento sostívoo ante a Cadena SER en Ourense o Presidente de Deputación de Ourense na mobilización de apoio convocada onte na Alameda. A xustiza probou os feitos e o xuíz ditaminou unha sentenza. Eses son os feitos obxectivos. Houbo unha estafa de 600.000 €. Que sucede, que porque os cartos foron a unha institución benéfica é menos delito? O resto son ganas de enredar, incluso diríamos que se podería interpretar como unha mostra de agradecemento por "servizos prestados".

O roubo do Códice Calixtino na Catedral de Santiago

A noticia do 2011 que pasará á historia é que no 800 aniversario da Catedral de Santiago, o Códice Calixtino foi roubado do interior deste templo que o albergaba. 

É unha mostra máis que amosa o mal xestionado e o mal protexido que está o noso Patrimonio. Os responsables deberían deixar o seu posto. Os políticos deben reflexionar que, a crise non debe ser unha disculpa para xustificar a falta de inversión na conservación e protección do Patrimonio. Sabemos que ten que haber prioridades, como educación, sanidade e asistencia social, pero hai partidas do orzamento que se poden destinar a estes conceptos: coches oficiais, chóferes, soldo de altos cargos, número de altos cargos, persoal asesor, dietas... Hai moito gasto que non aportou nada e que só serviu para aumentar o déficit. Un exemplo: a política lingüística, contra o galego, da Consellería de Educación obrigou hai dous anos a gastar no cambio do libro de Matemáticas de 3º e 4º de Primaria porque tiña que estar en castelán. Non sería mellor esperar ao cambio de libros de todo o ciclo para aforrar ese gasto? Este exemplo amosa o derroche que determinada política pode chegar a representar e mostra a escasa capacidade de xestión dos nosos gobernantes. Logo son os primeiros en esixir aos demais que nos sacrifiquemos e aceptemos como mansos cordeiros a perda progresiva do estado de benestar que estamos a sufrir. "Chapeau polos nosos gobernantes".

Desprestixiar o labor do profesorado

O actual conselleiro de Educación da Xunta (o peor de todos/as os/as que até o de agora pasaron pola consellería en moito tempo) segue a súa política de desprestixiar o labor do profesorado. Vén de denunciar un acordo firmado cos sindicatos na que limitaba as horas de docencia a 21 h. semanais. Argumenta a consellería que este aumento de horas ata 25 vai favorecer a calidade da educación e que o profesorado poderá adicar tempo a facer guardas de recreo (como se non as fixese xa) ou gardar ao alumnado no tempo que vai entre que chega no transporte ata a entrada ás clases e viceversa.

1º) Quen é quen de afirmar que traballando máis horas se rinde máis?

2º) Que pasa coas horas que o profesorado empregaba para as diferentes dinamizacións dentro do horario escolar (bibliotecas, TIC, convivencia...)  que posibilitaban a realización de actividades coordinadas con outros profesionais e que aumentaban a calidade educativa?

O único que vemos nos argumentos da administración é un intento de enfrontar ao profesorado coa sociedade, unha precarización nas condicións de traballo dos docentes, unha masificación nas aulas debido ao recorte de profesorado que implica esta medida pois suprimiranse numerosas prazas de profesorado de apoio, política que si aumenta significativamente o fracaso escolar.
Por outra banda, detrás de todo isto está o tinglado do transporte escolar, quen a base de reducir rutas e autobuses aumentando a compartición de servizos entre varios centros é incapaz de cumprir os horarios e en numerosos casos deixa ao alumnado media hora antes do comezo das clases. Preto da miña casa hai un centro que recibe ao alumnado ás 8:35, cando entran ás 9:00. Por que non poden chegar eses buses ás 8:50- 8:55? Pero non houbo hai anos unha reestruturación de horarios para eliminar este problema? Non se lembran que hai centros con alumnado de 12-16 anos que está comezando a súa xornada escolar ás 10:30 h para evitar estas anomalías ou que hai moitos centros aos que se lles nega a xornada única porque é imposible que o transporte escolar poida atender ese horario? Claro, se por outro lado recortamos autobuses e rutas, a cousa volve fallar.

Tamén dubidamos das "nobres" intencións deste consellería ao presentar dita medida o 21 de xuño, a un día das vacacións do alumnado. É que algún medio levantou a lebre e obrigou a modificar as verdadeiras intencións destes "pésimos xestores" que non sería outra que anunciar isto en plenas vacacións do profesorado?

Todo isto presentado así, nun ambiente de crise económica e laboral, non fai máis ca colaborar no desprestixio da función docente. 

Menudo elemento é ese! Procede tal criatura da Universidade... Incrible, pero certo.

O deterioro dos servizos públicos

Desde que o PP está no goberno de Galicia vense notando un continuo e crecente deterioro dos servizos públicos. Como mostra, esta interesante denuncia dunha paciente viguesa que publica A nosa Terra

Renuncia a estar na oposición...

Cando unha persoa se presenta ás eleccións municipais, debe ter a defensa do programa a exame polos votantes como a tarefa encomendada a seguir durante os catro anos para os que pide a confianza do electorado. Claro que a aspiración máxima é poder levar á practica ese programa exercendo o goberno dado nas urnas, pero tamén ten que ser defendelo desde a oposición.

Semella unha práctica pouco recomendable renunciar ou non coller a acta de concelleiro porque non se gañase nas eleccións. Quedar na oposición dá dignidade política a estes candidatos. O seu bo facer na oposición habilitaraos ante o electorado para poder gobernar no seguinte período. Por iso non comprendemos estas renuncias que se están a dar en A Coruña, Pontevedra e outras cidades e vilas de Galicia.

Polo ton a coñecerás....

Hoxe escoitamos en Radio Ourense á candidata á alcaldía de Ourense polo BNG nunha rolda de prensa falando do futuro dos posibles pactos para gobernar no concello. Non imos entrar en absoluto sobre o contido da mesma, alá cada un co que fai cos votos recibidos. Queremos comentar o ton empregado pola concelleira ante os xornalistas. Parecía un ton semellante ao dunha alumna repelente, que repite con sorna as palabras como se os xornalistas non fosen capaces de entender a mensaxe que estaba a transmitir. Non nos gustou nada. Coido que non teñen a culpa dos seus males. Imaxino que a análise que están a facer no BNG dos resultados electorais chegará co paso do tempo a dar coas claves do comportamento do seu electorado, por certo, en caída constante desde hai máis de tres anos. O que si desexamos é que cheguen a esas conclusións antes de tomar unha decisión na constitución dos concellos o 11 de xuño. Estamos espectantes!

Espectáculo inaudito

Ás veces, os políticos empéñanse con todas as súas forzas en autodesprestixiar o seu oficio. Mentres piden e obrigan á cidadanía dos seus respectivos países a apertarse o cinturón, a sufrir baixadas de salarios, a perder garantías sociais... eles e elas, no Parlamento europeo son incapaces de predicar co exemplo e renunciar a prebendas nas viaxes e dietas. Como non vas poder comprender a esa cantidade cada vez máis numerosa de xente que opina que "todos son iguais". Si, case todos son iguais, pero aínda hai algúns e algunhas, poucos, é verdade, que son intelixentes e teñen un compromiso ético cos seus votantes e son capaces de reaccionar e dar exemplo. A esas persoas, o noso máis merecido respecto. Á maioría, que lle vaian pedir o voto aos seus familiares, que seguro os teñen ben mantidos.

Saída de Xosé Luis Gómez de Xornal de Galicia

Seguen os malos tempos no mundo da prensa en Galicia. O director de Xornal.com e de Xornal de Galicia acaba de deixar o seu posto. Ao parecer, segundo se indica en Galicia Confidencial, a publicación da famosa foto de Rajoy no iate pertencente a un membro dos Caneos en 2009, foi a pinga que colmou o vaso. Esta foto tamén foi publicada por "Público". Semella que o PP e o propio Rajoy presionaron moito ao dono da empresa.

A foto en cuestión lémbranos como na pasada campaña electoral en Galicia o PP e toda a súa artillería mediática autonómica e madrileña despotricaron contra Anxo Quintana cando apreceu nunha foto a bordo dun barco propiedade dun construtor. Canta hipocresía!!!!

Nun panorama onde a administración condiciona mediante subvencións ás empresas propietarias dos medios de comunicacións, o Xornal de Galicia e Xornal.com era unha das poucas visitas obrigadas para ter un punto de vista que contrastase coa "versión oficial". E disto, Xosé Luis Gómez é un dos artífices.

Esperamos volver contar con el axiña. Polo de agora, moitas grazas polo seu traballo, Xosé Luis.

A visita do Papa a Santiago

A visita de Bieito XVI está a xerar grande controversia entre a poboación galega. Os veciños de Santiago de Compostela teñen que sufrir certas incomodidades desde hai días na súa vida cotiá. A seguridade do Vaticano tomou o centro histórico de Santiago e convértese no xefe e coordinador do dispositivo policial. Unha cidade tomada pola policía, garda civil e polos xornalistas. A chegada, a visita á Catedral, "como un peregrino máis" e a misa da tarde están a ser retransmitidas a todo o mundo. Máis ben semella un grande acto mediático.

Hai xente que está a favor, que ve con bos ollos os gastos xerados nestas escasas sete horas que o Sumo Pontífice vai pasar connosco, 3 millóns de euros, que considera que é un persoeiro de primeiro orde, non só a nivel relixioso, senón como xefe de estado que é. Ademais vai promocionar o Camiño de Santiago!

Hai outra xente que considera que en tempos de crise este gasto é excesivo, que hai outras prioridades, que os poderes públicos deben manter a separación entre o público e o relixioso e non tomar partido por unha relixión concreta, aínda que sexa maioritaria. Hai opinións que sosteñen que o máximo representante de Deus na Terra debería encarnar os valores que Cristo mantivo na súa vida: pobreza, traballo polos pobres e menesterosos, humildade, tolerancia, acollemento ao diferente... Isto que si fai unha parte da igrexa, a verdadeira igrexa, a que está comprometida co seu tempo, que quere axudar a todos e cada un dos seres humanos deste planeta que viven situacións diferentes de pobreza, fame, intolerancia, guerra, enfermidade, paro, incomprensión, discriminación... Que fantástico sería que un peregrino calquera que está a rematar o camiño francés alá por O Pino, unha mañá de novembro como a de hoxe, preto de Santiago, se atopase co mesmísimo Bieito XVI, outro humilde peregrino, facendo o camiño igual que el, completamente de incógnito, vivindo esa marabillosa experiencia espiritual que moita xente que fai a peregrinación conta gozosa. Ah! pero que inxenuidade...!

En principio, xustifícanse eses gastos argumentando que estes días a hostelaría e demais negocios de Santiago ían facer o agosto. Os datos que se teñen arestora semellan que para hoteis, restaurantes e cafeterías é un fin de semana típico do Xacobeo no mes de novembro. Pode ser que co paso do tempo, o efecto mediático surta efecto e a cidade se beneficie desta visita.

Por outra parte, imaxinamos e queremos pensar que para os católicos que seguen á igrexa oficial, estes actos, aquí en Galicia, terán moitos beneficios na orde espiritual.

Non compartimos desde logo as declaracións do Papa aos xornalistas no avión que o traía a Santiago esta mañá. Nelas comparaba a situación actual de España, que a calificaba como "unha España cun gran laiscismo e ambiente anticlerical", coa da España dos anos 30. Primeiro, pensamos que en absoluto é comparable, pois o goberno socialista non vai sacar adiante a Lei de Liberdade Relixiosa ( que semella ser unha lei que incomoda bastante á Igrexa de Roma), sigue cumprindo uns pactos  coa Santa Sede, que son preconstitucionais, renova cada ano os concertos educativos cos colexios relixiosos, segue o financiamento público dun ente que non paga os impostos... Todo isto ten algo que ver coa situación dos anos 30? Aínda queren ter máis poder? Suspiran pola volta do nacionalcatolicismo? En segundo lugar, pensamos que non é o momento de facer tales afirmacións, porque logo nos discursos oficiais nos actos do día non hai nada disto nas palabras do pontífice. E como se a unha persoa a invitan a comer nunha casa e, no camiño de ida, declara que nesa casa cómese moi mal e que non saben tratar ben aos convidados.

Nós somos partidarios dun estado aconfesional e laico, onde se respecte a liberdade relixiosa dos seus cidadáns, onde as diferentes relixións e confesións se autofinancien e onde haxa unha clara separación entre as institucións públicas e o Estado e as confesións relixiosas. Tamén somos partidarios de que a ensinanza relixiosa saia fóra do horario escolar e se potencie nas parroquias e lugares propios de cada relixión. Pero todo isto, sospeitamos, non o verán os nosos ollos...

En desacordo coa política informativa da Xunta

A información obxectiva sobre o que está a pasar estes días nos montes galegos e os incendios é un dereito que todos os cidadáns temos. A información obxectiva só ten aspectos positivos: describe a realidade tal como se está a dar, amosa o que se está  facendo para loitar contra o lume, permite valorar o traballo dos políticos e técnicos encargados da xestión da extinción dos lumes, conciencia á cidadanía (e isto é vital) sobre o nefastos que son os incendios e sobre o coidado que hai que ter cos montes, mostra o  extenuante traballo das brigadas e traballadores que deixan incluso a súa vida por loitar contra o lume...

A actual política informativa da Xunta de Galicia de non informar sobre incendios menores ca 20 hectáreas aducindo que a "información alenta o efecto chamada" amósanos que os dirixentes actuais infravaloran á cidadanía galega, trátannos coma rapaces inmaduros ou coma auténticos pirados (únicos sectores da poboación onde os expertos sosteñen que o efecto chamada pode ser real). Ou, hai algo que ocultar? Posiblemente si.

Xa sabemos que moitos dirixentes políticos queren controlar a información.  O control da información é poder. Unha cidadanía ben informada non se pode manipular, é máis libre e, polo tanto, máis perigosa para os intereses dos dirixentes políticos. 

Señores da Xunta de Galicia: estamos no século XXI, somos cidadáns dun estado democrático, temos deberes e dereitos, o dereito á información é un dereito irrenunciable. 

Mentres escribimos isto, están pasando por riba da nosa casa cinco medios aéreos relacionados coa extinción de incendios. QUEREMOS SABER.

Outra vez, os lumes...

Chegou agosto e voltaron os incendios intencionados a Galicia. Hai dous días morreron dous brigadistas no incendio de Fornelos de Monte. Eran dous xóvenes con experiencia ( 5 e 7 campañas nas súas costas). Unha mágoa! A nosa solidariedade coas súas familias e amigos.

Mais semella que non aprendemos. Despois da vaga de lumes do 2006, á que xa fixemos mención en agosto dese ano, semella que volvemos ás andadas. Independentemente de que un bosque non arde se non se lle planta lume (solicitamos máxima investigación policial, detención dos  "terroristas" e condenas exemplares), o goberno de Feijóo descoidou apoiar a limpeza dos montes e caeu nun erro que coidabamos xa estaba superado: o lume en Galicia atállase no inverno e na primavera. Porque este ano veu cun outono inverno e primavera moi húmidos e moita calor nos meses de maio e xullo. Estas condicións climatolóxicas aumentaron a masa combustible que, unido ao abandono do monte por falta de productividade económica e dunha política que potence o medio rural e axude aos seus habitantes, e unido á acción dos pirómanos, están a desenterrar as pantasmas do 2006. Ademais, nestes meses onde as condicións do monte favorecen a expansión do lume, pensamos que  non se debe autorizar e ten que estar totalmente prohibido calquera queima controlada e denunciar ás persoas que as realicen.

Pedimos unha política moderna baseada na prevención, non só no apagado dos incendios e a realización dos investimentos necesarios para poder desenvolver esa política sen escatimar cartos, porque todo o que se queime  é unha enorme contribución (pola xeración de gases de efecto invernadoiro, a destrución do manto vexetal que xera osíxeno, humidade e biodiversidade) ao cambio climático, que parece irreversible. Por iso, os incendiarios deberían ser considerados terroristas, porque a súa acción vai contra a vida humana, non só no presente senón tamén no futuro, polas nefastas consecuencias da súa actividade.

Fuxan os ventos... entre fogóns!!

Que mágoa! Onte, en Ourense, na Praza Maior, o excelente grupo Fuxan os ventos ofreceu un concerto a un público entregado, que tivo que soportar o asedio por todos os flancos de postos de comida co ruido e cheire de rigor. Podería alguén xustificar o feito argumentando que, daquela, ese podería ser o ambiente propio dunha romería ou festa galega. Mais hoxe, no século XXI, un concerto é un concerto, é dicir, un espectáculo de música en directo onde a música ten o papel protagonista, e, polo tanto, a escoita debe ser o primordial. Deste xeito, non semella o ambiente axeitado para disfrutar do traballo artístico deste gran grupo galego, acompañado por figuras actuais do mundo da música e danza da nosa terra.
O dito, unha mágoa!!

En galego, tamén se fai ciencia...

Por que o galego, no ensino obrigatorio, non se pode empregar para aprender Bioloxía, Tecnoloxía ou Matemáticas? É algo incomprensible...

En galego tamén se fai ciencia from En galego tamén se fai ciencia on Vimeo.

O Consello Escolar de Galicia rexeita o Decreto

O Consello Escolar de Galicia, onde todos os estamentos que compoñen a vida escolar dos nosos centros están representados, acaba de rexeitar o Decreto de Plurilingüísmo.

As declaracións do secretario xeral de Política Lingüística no sentido de que "A Xunta acepta a decisión do Consello, pero seguirá a tramitación do mesmo", non son máis que a mostra do empecinamento da actual administración educativa de ir en contra da maioría da comunidade educativa e da incapacidade para gobernar do equipo actual. Cando isto sucede e amósase de xeito tan evidente, non queda máis que dimitir.

Ruído innecesario, alcaldes.

Isto da fusión, absorción ou o que sexa, non hai quen o entenda. Falamos do tema que xurdiu entre os dous protagonistas principais, Caixanova e CaixaGalicia. Temos moitos actores que, en principio, deberían ser secundarios. A Xunta, o Banco de España, os alcaldes de Vigo e A Coruña...

Agora que as caixas firmaron un papel no que anuncian que van tratar o tema da fusión, as opinións mostradas estes días polos alcaldes de A Coruña e Vigo sobran, non son máis que ruído que complica o traballo negociador dos dous entes financieiros galegos.

Alcaldes, a calar un chisco! Deixen negociar nas condicións máis obxectivas posibles ás comisións negociadoras de ambas caixas. Porque a fusión ten que ser dalgún xeito rentable para as dúas entidades, senón, non serviría para nada. Como os beneficios desta posible operación teñen que ser para Galicia principalmente, alcaldes, déixense de localismos trasnoitados. Porque máis ou menos a conclusión do proceso vai repercutir en todos nós e todos nos xogamos algo neste tema.

Borrador do decreto... sentenza de morte do galego.

Unha mágoa! Estaba máis que visto! A sentenza contra o galego no ensino empeza a tomar corpo. En aras dunha falsa liberdade de escolla, en aras dunha victoria electoral que se interpreta como que necesariamente significa que toda persoa votante do PP ese día estaba en contra do galego como o está este goberno, en aras dunha presunta imposición do galego, dunha promesa electoral mal pensada, dunha forma de gobernar que consiste en declinar responsabilidades e pasar a pelota, ... o galego no ensino está condenado. Con medidas como que o alumnado poderá usar a lingua que lle pete tanto por oral coma nos traballos escritos, agás nas asignaturas de linguas; coa asociación malintencionada de galego coma lingua non útil para aprender contidos de tecnoloxía, matemáticas ou físicas; coa "gilipollez" de potenciar o galego nas actividades extraescolares; coa eliminación no devandito decreto da palabra normalización... estase a cavar a tumba para o galego.
Nós creemos que o ámbito educativo é onde as linguas se aprenden, se empregan, dáselles vida e utilidade e serven para o que serven, para comunicarse e unir á xente. Que non nos veñan con contos, relativizando o poder e a importancia do ensino na normalización dunha lingua!
A esperanza é que se en tempos históricos similares, aqueles "Séculos Escuros", a nosa lingua sobrevivíu, nestes tempos, cando o panorama amosa que todo está en contra do galego, temos medios, somos moitos e podemos sacar a flote este noso barco que pretenden afundilo as forzas máis extremistas dunha dereita que goberna Galicia dun xeito que abraia.
PODEMOS!

Fidelidade...

O dirixente do PSOE ourensán que mudou ao PP en menos de media hora, declara en El País que se considera unha persoa fiel... Indudablemente posúe un concepto de fidelidade moi particular!

Acto oficial do Día da Muller. Xunta de Galicia. Ano 2010

Esta é a idea da celebración do Día da Muller 2010 nun acto oficial da Xunta de Galicia?

Miren... sobran palabras!

Imaxe de El País

Desván de los Monjes...

Ninguén está libre de meter a zoca nalgún intre da nosa existencia. Hai veces que nos equivocamos por non actuar con rigurosidade no noso traballo. Isto debeulle pasar ao Conselleiro de Cultura, quen, seguro que por empregar un tradutor automático e non revisar a tradución, "meteu a zoca" cando leu, en Fitur, tan tranquilo el, Desván de los Monjes ( por Sobrado dos Monxes) e Toro (por Touro). Notamos, por outra banda, unha falta de reflexos importante, pois no propio momento da lectura, puido rectificar. A partires disto, poderiamos reflexionar sobre moitos conceptos relacionados co repecto e a consideración que moitos dos nosos gobernantes actuais teñen sobre Galicia e o galego... o día a día deste goberno confirma as nosas peores perspectivas.

O colmo é que o Conselleiro negou os feitos e chamou estúpidos a quen sostiña que iso sucedera. Pois ben, as TIC, que lle levaron a cometer tal erro, vólvense en contra do Sr. Varela, e está gravado na rede este glorioso momento.

Así calquera goberna... toma nota, Mariano

O equipo de Feijóo está a crear un xeito de gobernar que causa furor entre os seus seguidores: consiste en que decidan outros... No ámbito educativo esta regra séguese ao 150%. Que hai que decidir que lingua hai que falar, que decidan os pais; que hai que decidir se o temporal pode levar consigo algún risco para o alumnado, que decidan os directores se se deben suspender ou non as clases.
Os pais son técnicos lingüísticos de prestixio internacional e coñecen os principios pedagóxicos para o ensino dos idiomas e a situación sociolingüística galega. Están perfectamente capacitados para tomar unha decisión que afecte ao futuro dunha lingua propia dun territorio que vén perdendo falantes a esgalla...
Os directores dos centros educativos son excelentes técnicos en meteoroloxía capaces de avaliar as previsións e as consecuencias dun temporal e están especializados en previsión de riscos por fenómenos meteorolóxicos ademais de posuír plenas competencias para tomar decisións neste ámbito...
O goberno non toma decisións. No caso do temporal, non vaia ser que, como sucedeu máis dunha vez, se suspendan as clases e faga un sol de carallo... Menuda metedura de pata! As críticas dos pais e das nais tornaríanse feroces e inaguantables! Pero, e se acontecese unha desgraza? Sería responsable o equipo directivo que tomou a decisión de ter clase nun día de temporal cando realmente non é a súa competencia nin está capacitado para tal cousa? Que dirían os pais/nais? Que faría a Consellería?

Así calquera goberna. Toma nota, Mariano!